Κάποτε ένας αστρολόγος συνήθιζε να κοιτάζει συνεχώς τα άστρα και να προσπαθεί να προβλέπει το μέλλον.
Μια νύχτα, ενώ ο αστρολόγος περπατούσε έξω από το χωριό με τα μάτια καρφωμένα στον ουρανό, δεν πρόσεξε πού πατούσε και έπεσε μέσα σε ένα πηγάδι γεμάτο νερό και λάσπη.
Άρχισε να φωνάζει για βοήθεια. Κάποιοι περαστικοί τον άκουσαν και έτρεξαν να τον βγάλουν.
Τότε ένας από αυτούς του είπε ειρωνικά:
«Εσύ που προσπαθείς να δεις τι γίνεται στον ουρανό και να προβλέψεις το μέλλον, δεν βλέπεις τι βρίσκεται μπροστά στα πόδια σου;»
Δίδαγμα
Μην ασχολείσαι μόνο με τα μακρινά και θεωρητικά, αγνοώντας τα άμεσα και πρακτικά της ζωής.
Και στην αυθεντική γραφή του:
Ἀστρολόγος ἐξιὼν ἑκάστοτε ἑσπέρας ἔθος εἶχε τοὺς ἀστέρας ἐπισκοπῆσαι.
Καὶ δή ποτε περιιὼν εἰς τὸ προάστειον καὶ τὸν νοῦν ὅλον ἔχων πρὸς τὸν οὐρανὸν ἔλαθε καταπεσὼν εἰς φρέαρ.
Ὀδυρομένου δὲ αὐτοῦ καὶ βοῶντος, παριών τις, ὡς ἤκουσε τῶν στενάγμων, προσελθὼν καὶ μαθὼν τὰ συμβεβηκότα, ἔφη πρὸς αὐτόν·
«Ὦ οὗτος, σὺ τὰ ἐν οὐρανῷ βλέπειν πειρώμενος τὰ ἐπὶ τῆς γῆς οὐχ ὁρᾷς;»
Τούτῳ τῷ λόγῳ χρήσαιτο ἄν τις ἐπ’ ἐκείνων τῶν ἀνθρώπων οἳ παραδόξως ἀλαζονεύονται, μηδὲ τὰ κοινὰ τοῖς ἀνθρώποις ἐπιτελεῖν δυνάμενοι.
