Σήμερα είχα μια δουλειά απέναντι από μια λαϊκή αγορά. Στην ευθεία μου ήταν δυο μουσικοί του δρόμου κι έπαιζαν λαϊκά και «νέο κύμα» τραγούδια, μαζεύοντας ό,τι κέρματα τους έριχναν οι περαστικοί.
Από την αγορά, λόγω και των κινητοποιήσεων των αγροτών φαντάζομαι, έλειπαν αρκετοί πάγκοι αλλά όχι αρκετοί πελάτες. Έχει τη σημασία του αυτό.
Στο τετράωρο που ήμουν εγώ εκεί, τα έσοδα των δύο μουσικών δεν πρέπει να ξεπέρασαν τα οκτώ ευρώ. Τέσσερα ευρώ το κεφάλι κι ένα ευρώ την ώρα.
Σε σύγκριση, το κατώτατο πλέον ωρομίσθιο έχει διαμορφωθεί στα 4,30 ευρώ. 400% πάνω δηλαδή απ’ όσα έβγαλαν καθήμενοι και προσφέροντας την τέχνη τους στο κοινό.
Αναρωτιέμαι πόσες καλές μέρες έχουν τον μήνα ώστε να καλύψουν τις κακές (όπως σήμερα) και να έχουν κι ένα κέρδος της προκοπής; Μάλλον λιγότερες απ’ όσες χρειάζονται.
Και αναρωτιέμαι ξανά, γιατί δεν πάνε να κάνουν μία άλλη part-time εργασία η οποία εκτός από υψηλότερα εισοδήματα θα τους δίνει και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη;
Ακόμη και σαν πάρεργο να την έχουν (δηλαδή συμπληρωματική μιας κύριας απασχόλησης) πάλι τα λεφτά είναι λίγα σε σχέση με τον χρόνο που καταναλώνουν.
Οπότε:
- Αν το κάνουν όταν έχουν πού και πού λιγάκι διαθέσιμο χρόνο και αντί να κάθονται λένε «όσα βγάλουμε» είναι θετικό.
- Αν όμως το κάνουν διότι σαν «καλλιτέχνες» δεν επιτρέπεται να μαζεύουν ελιές ή να πλένουν τζαμαρίες, είναι αρνητικό.
Τις απόψεις σας ελεύθερα, στα σχόλια.
