Ο Γιάννης (χαϊδευτικό του Ιωάννης) γιορτάζει σήμερα 7 Ιανουαρίου, όπως κάθε χρόνο.

Και αν σαν Ιωάννης τον ακολουθούν ένα πλήθος επιθέτων και χαρακτηρισμών (βλ. εδώ), ως Γιάννης φέρει εξίσου πλούσιο φορτίο∙ όχι επιθετικών προσδιορισμών αυτή τη φορά, αλλά παροιμιών και γνωμικών.

• Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει (για κάποιον που κάνει κάτι για τον εαυτό του).
• Σπίτι χωρίς Γιάννη, προκοπή δεν κάνει (για τη σημασία της δουλειάς).
• Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα (για την απουσία αλλαγής).
• Πότε ο Γιάννης δεν μπορεί, πότε ο κώλος του πονεί (για τους τεμπέληδες/προφασισμένους).
• Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω μέλι (για παρηγοριά από τον ίδιο που προκάλεσε τον κακό).
• Σαρανταπέντε Γιάννηδες ενός κοκόρου γνώση (για την άγνοια).
• Όχι Γιάννης, Γιαννάκης (όταν δύο σχεδόν πράγματα παρουσιάζονται ως διαφορετικά).
• Ακόμα δεν τον είδαμε Γιάννη τον βαφτίσαμε (για τις πρώιμες προσδοκίες).
• Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη (για τον αμοιβαίο φόβο μεταξύ δύο αντιπάλων).
• Άφησε ο Γιάννος της κλεψιά κι έπιασε το ζευγάρι (όταν κάποιος φρονιμεύει απότομα και αναπάντεχα).
• Άλλη δεν έκανε παιδί μόνο η Μαριώ το Γιάννη (όταν κάποιος παινεύεται πολύ για κάτι που δεν έχει τόσο μεγάλη αξία).

Χρόνια πολλά σε όλες και όλους σας.