Στις όχθες της λίμνης Παμβώτιδας, στα Ιωάννινα, βρίσκεται ένα μοναστήρι με ένα από τα πιο ιδιαίτερα ονόματα στην Ελλάδα. Η Παναγία Ντουραχάνη.

Η Παναγία έχει βέβαια πάμπολλα προσωνύμια, αλλά το να της δοθεί ένα που σχετίζεται με Τούρκο, τον Ντουραχάν (ή Ντουραχάνη) Πασά, είναι το λιγότερο παράξενο.

Η παράδοση λέει ότι ο Πασάς, ερχόμενος νύχτα από τη Θεσσαλία και πηγαίνοντας προς το Αργυρόκαστρο, έπεσε στην χαρακτηριστική παχιά ομίχλη της περιοχής και βγήκε εκτός πορείας. Αλλά, μη θέλοντας να καθυστερήσει, προχώρησε στα τυφλά, μέχρι που έφτασε έξω από την πόλη.

Το πρωί, έκπληκτοι οι κάτοικοι, που τον περίμεναν από τον κύριο δρόμο, τον είδαν μπροστά στα μάτια τους, μαζί με τον στρατό.

— Μα καλά, Πασά μου, του είπαν, από πού ήρθες;

— Πέρασα την παγωμένη πεδιάδα σας.

— Ποια πεδιάδα, καλέ; Η λίμνη μας είναι που έχει πιάσει πάγο!

Μόλις το άκουσε αυτό ο Ντουραχάν, απέδωσε το περιστατικό σε θαύμα που έκανε η Παναγία των Ελλήνων και, στη χάρη Της, έφτιαξε το μοναστήρι.

Εδώ να πούμε ότι πρόκειται για τοπική παράδοση και δεν υποστηρίζεται από άλλα στοιχεία όσον αφορά το πέρασμα. Ο Πασάς, πάντως, ήταν υπαρκτό πρόσωπο και η πορεία του στρατού, ιστορικό γεγονός.