Η πρώτη συμμετοχή της Εθνικής Ποδοσφαίρου σε Μουντιάλ ήταν το 1994. Δεν πήγε καλά γιατί ο Αλκέτας Παναγούλιας (Θεός σχωρέστον) έκανε τα χατίρια της Ομοσπονδίας στις κλήσεις των παιχτών, τα καλά του Γιοβάνοβιτς φέτος δηλαδή.
Το 1994 και κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ λοιπόν, είμαι Ομαδάρχης σε μια κατασκήνωση με πιτσιρίκια. Έχουμε χώσει τους νέους να φυλάνε τα μικρά κι εμείς οι παλιοί έχουμε μαζευτεί στο γραφείο του γιατρού και βλέπουμε τον αγώνα κόντρα στη Βουλγαρία.
Έχει προηγηθεί η τεσσάρα από την Αργεντινή αλλά παίζει ο Μαραντόνα οπότε πόσο να στεναχωρηθούμε; Με τη Βουλγαρία είναι αλλιώς φυσικά και αν και χάνουμε 2-0 ελπίζουμε σε ανατροπή.
Κάποια στιγμή μπαίνει ένας μπόμπιρας με μιαν ακίδα σε ένα δάχτυλο και λέει «γιατρέ». Όμως πέφτει πάνω σε αντεπίθεση της Ελλάδας με καλές προϋποθέσεις και δέχεται ένα κύμα διαμαρτυρίας «κερκιδάτο» απ’ όλους μας.
-Όχι τώρα, όχι τώρα!
-Περίμενε εκεί!
-Μην μπεις πιο μέσα και το γκαντεμιάσεις!
-Βάλια, Βάλια που είσαι;;;; (η νοσηλεύτρια).
Η αντεπίθεση πήγε στράφι, τελικά φάγαμε 4 και από τους κομιτατζήδες κι ησυχάσαμε. Εμείς έπρεπε να περιμένουμε δέκα χρόνια για να πανηγυρίσουμε αλλά ευτυχώς ο τραυματίας μονάχα 10 λεπτά.
