Το callisthenics (καλλισθενική γυμναστική) είναι μια μορφή άσκησης που βασίζεται κυρίως στο βάρος του ίδιου του σώματος, χωρίς την απαραίτητη χρήση οργάνων ή μηχανημάτων. Ασκήσεις όπως οι έλξεις, οι κάμψεις, τα καθίσματα, οι βυθίσεις και οι διάφορες ισορροπίες αποτελούν βασικό μέρος της. Στόχος είναι η ανάπτυξη δύναμης, ευλυγισίας, ισορροπίας και ελέγχου του σώματος.

Η λέξη Callisthenics έχει ελληνική καταγωγή. Όχι από κάποιον αρχαίο Έλληνα Ολυμπιονίκη που λεγόταν Καλλισθένης (όπως θα υπέθεταν πολλοί) αλλά από τον συνδυασμό δύο άλλων λέξεων. Το «Κάλλος» και το «Σθένος».

• Το κάλλος είναι ουσιαστικό που σχηματίζεται από το επίθετο καλός, με τη σημασία «η ιδιότητα του καλού/ωραίου». Στα αρχαία ελληνικά, ωστόσο, το καλός δεν περιοριζόταν στην εξωτερική εμφάνιση· μπορούσε να σημαίνει και ευγενής, αξιόλογος, έντιμος, θαυμάσιος.
• Το σθένος συνδέεται με το αρχαίο ελληνικό ρήμα σθένω, που σημαίνει «έχω δύναμη, είμαι ισχυρός». Από εκεί προέρχονται λέξεις όπως ασθενής (α- + σθενής, δηλαδή «χωρίς δύναμη») και σθεναρός.

Η ονομασία φυσικά δεν είναι τυχαία. Η αρχαία ελληνική αντίληψη για τη σωματική άσκηση δεν περιοριζόταν απλώς στην ανάπτυξη μυών, αλλά συνέδεε τη σωματική αρμονία και την καλλιέργεια του σώματος με την ιδανική εικόνα του ανθρώπου.

Η γυμναστική αποτελούσε σημαντικό μέρος της ελληνικής παιδείας και οι αθλητές προπονούνταν ώστε να έχουν ένα σώμα τόσο υγιές όσο και όμορφο. Το σύγχρονο callisthenics συνεχίζει αυτόν ακριβώς τον τρόπο σκέψεως, προσαρμοσμένο βέβαια στην εποχή του.