Η Θεόπετρα βρίσκεται στη Θεσσαλία. Στη Θεόπετρα βρίσκεται ένα σπήλαιο που κατοικούνταν από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι το 3000 π.Χ. Και στο σπήλαιο, βρίσκεται ένας τοίχος.
Αν και ο τοίχος δεν είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακός (στην πραγματικότητα πρόκειται για τοιχάκι) είναι τρομερά σημαντικός για ένα πλήθος επιστημών όπως αυτές της Ιστορίας και της Παλαιοντολογίας.
Η ανακάλυψή του έγινε τη δεκαετία του 1990 και επαναχρονολογήθηκε το 2012, μέσω δοκιμών οπτικά προτρεπόμενης φωταύγειας (OSL), σε κόκκους χαλαζία μέσα στα χώματα και τα δομικά υλικά.
Αυτή η μέθοδος μετρά την τελευταία φορά που οι κόκκοι εκτέθηκαν στο φως πριν καλυφθούν. Το αποτέλεσμα της μελέτης των Νικολαόυ Ζαχαρία και Ιωάννη Μπασιάκου, δείχνει ότι αυτό έγινε τελευταία φορά ~23.000 χρόνια πριν.
Είναι χτισμένο με μικρές, ακανόνιστου μεγέθους πέτρες με τη μέθοδο της ξερολιθιάς, διότι φαντάζομαι ότι ανεξάρτητα τον μάστορα, όλοι από κάπου ξεκινάνε πριν τελειοποιήσουν την τέχνη τους.
Σκοπός του ήταν να «κόβει» το πολύ κρύο που έμπαινε από την είσοδο της σπηλιάς αφήνοντας ένα κομμάτι ελεύθερο μιας και ακόμη δεν είχαν ανακαλυφθεί οι πόρτες.
Η αξία του βρίσκεται στο γεγονός ότι είναι η παλαιότερη συνειδητή οικοδομική κατασκευή που έχουμε βρει στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και από τις παλαιότερες στον κόσμο. Ίσως και η παλαιότερη ως τώρα όμως δεν έχω αρκετά στοιχεία να υποστηρίξω αυτήν την άποψη.
Η δημιουργία του δείχνει ότι κάποιοι πανάρχαιοι νομάδες κατάλαβαν ότι δεν υπήρχε περίπτωση να επιβιώσουν στον παγετό που επικρατούσε εκείνη την εποχή και διαμόρφωσαν, όσο μπορούσαν, το περιβάλλον τους, ώστε να προστατευθούν.
Το εύρημα «σπρώχνει» προς τα πίσω όλη την ιστορία του ανθρώπου (homo sapiens sapiens και δε συμμαζεύεται) και παράλληλα προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για τις περιβαλλοντικές πιέσεις και τον τρόπο ζωής κατά την Τελευταία Παγετώδη Περίοδο στην Ευρώπη.
Εάν ενδιαφέρεστε να το επισκεφτείτε, μπορείτε να βρείτε αρκετές πληροφορίες γι’ αυτό πατώντας στο σύνδεσμο.
Και λίγη περισσότερη Ελληνική προϊστορια μπορείτε να διαβάσετε κι εδώ.
